Hanna i jej siostry (Hannah and Her Sisters)
Fantastyczna obsada (m.in. Mia Farrow, Dianne Wiest, Barbara Hershey, Carrie Fisher, Woody Allen), ciekawa historia, która nie pozwala na moment oderwać się od telewizora.
Podczas imprezy z okazji Święta Dziękczynienia poznajemy rodzinę, w której relacje stają się totalnie poplątane. Głównymi bohaterkami są trzy kobiety: Hannah, sławna aktorka, piękna, inteligentna, będąca dobrą matką, dobrą żoną, generalnie jest ideałem; Lee, która jest żoną Frederica, starego mizantropa, malarza oraz Holly, która marzy o tym, by zostać pisarką, aktorką czy jeszcze kimś innym. Ich życie zaczyna tracić równowagę po tym, jak mąż Hanny, Elliot, zakochuje się w Lee, która opuszcza Frederica. Holly przeżywa ciężki kryzys, poznaje Mickeya, eks męża Hanny, hipochondrycznego producenta telewizyjnego i wdaje się z nim w romans. Afery i romanse pewnego dnia eskalują. Film Woodiego Allena daje widzom niekończące się dawki energii i pasji, których nie brakuje bohaterom filmu.
Rober Ebert:“To jest najlepszy film Woodiego Allena jaki zrobił.”
Elizabeth Poitres:“Film nie jest komedią, a dostarcza momentami naprawdę sporo śmiechu. Film nie jest tragedią, jednak mógłby śmiało nią być, bo jego moc zapada w pamięć na długo.”
Informacje o filmie
| Produkcja | USA (1986) |
| Gatunek | komedia |
| Reżyseria | Woody Allen |
| Scenariusz | Woody Allen |
| Czas trwania | 102 |
| Obsada | Sam Waterston, Mia Farrow, Michael Caine, Woody Allen, Max Von Sydow, Tony Roberts, Daniel Stern, Barbara Hershey, Carrie Fisher, Dianne Wiest, Maureen O'Sullivan, Lloyd Nolan |
Extras
-
Film zdobył trzy Oscary: za Najlepszy Scenariusz dla Woody’ego Allena, dla Michaela Caine’a za Najlepsza Męską Rolę Drugoplanową, dla Dianne Wiest za Najlepszą Kobiecą Role Drugoplanową, otrzymał także 4 nominacje do Oscara, 21 innych nagród filmowych (w tym nagrody BAFTA za Najlepszą Reżyserię, Najlepszy Scenariusz; Złoty Glob dla Najlepszego Filmu) i 17 nominacji.
-
Budżet filmu wyniósł 6,4mln$, a zwrócił się w kwocie ponad 40mln$.
Recenzje:
18 Lutego 2010
fidelio
Film typowy dla Allena. Najwiekszą wadą tego reżysera jest to, że uwielbia się powtarzać. Niestety jest to dość meczące dla widzów. Po trochę ciekawszej Purpurowej róży z Kairu, znów mamy więc typowe rozterki związkowe, zdrady, niezdecydowanie partnerów, trochę banalnej psychoanaalizy... Niestety aktorzy nie przekonują, a sam film jest zbyt wtórny. Tylko dla zaprzysięgłych miłośników twórczości Woody'ego. Zwiń
Film typowy dla Allena. Najwiekszą wadą tego reżysera jest to, że uwielbia się powtarzać. Niestety jest to dość meczące dla widzów. Po trochę ciekawszej Purpurowej róży z Kairu, znów mamy więc typowe rozterki związkowe, zdrady, niezdecydowanie partnerów, trochę banalnej psycho ... Czytaj dalej
07 Marca 2010
arkady.68.
To kolejna mistrzowska komedia obyczajowa. Ciekawie nakreślone postacie, typowy dla W. Allena klimat sprawiają, że ten obraz jes wyśmienity. Naprawdę lekka i bardzo przyjemna komedia, którą ogląda się jednym tchem. Nie brakuje Allenowskiego humoru. Rewelacyjna rola Mii Farrow. Gorąco polecam. Zwiń
To kolejna mistrzowska komedia obyczajowa. Ciekawie nakreślone postacie, typowy dla W. Allena klimat sprawiają, że ten obraz jes wyśmienity. Naprawdę lekka i bardzo przyjemna komedia, którą ogląda się jednym tchem. Nie brakuje Allenowskiego humoru. Rewelacyjna rola Mii Farrow. Gorąco p ... Czytaj dalej
